การนั่งรถมานานกว่า 8 ชั่วโมงจนถึงแดนอีสานเมืองอุดรธานีคราวนี้ นอกจากจะได้บ้านสวยๆกลับไปฝากกันแล้ว เรายังพอมีเวลาช่วงเย็นๆเดินเที่ยวเล่นในเมือง ที่นี่เป็นเมืองค่อนข้างใหญ่ที่ดูเป็นระเบียบ มีสวนสาธารณะและหนองประจักษ์บึงน้ำใหญ่อยู่กลางเมือง มีศูนย์ราชการและชุมชนอยู่รอบๆ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นตึกแถวและบ้านพักอาศัย 2 – 3 ชั้น อย่างเมืองในต่างจังหวัดทั่วไป มีแหล่งเดินช๊อปปิ้งและร้านอาหารที่เรียกกันว่า “ เซ็นเตอร์พอยท์ “ ที่ดูคึกคักน่าเดิน  และอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากบ้านของ คุณโก้ – แสวง สถิตย์สัมพันธ์ ผู้จัดการศูนย์การค้าโบ๊เบ๊ อุดร ที่ลงมือออกแบบบ้านในสไตล์ลอล์ฟแบบที่เขาชอบด้วยตัวเอง โดยมีคุณวิทยา ราชัน เพื่อนที่เป็นวิศวกรดูแลโครงสร้างให้ 

     “ ผมอยากมีบ้านสักหลังที่ออกแบบเองทั้งหมดในทุกรายละเอียด แต่ก็ไม่ได้เรียนสถาปัตย์มา จึงให้ลูกพี่ลูกน้องที่เป็นสถาปนิกและเพื่อนที่เป็นวิศวกรเป็นที่ปรึกษา โดยคิดเริ่มต้นว่าเราต้องการบ้านแบบสไตล์ลอล์ฟแบบดิบๆที่ใช้เหล็ก ปูนเปลือยและอิฐ อย่างที่เคยเห็นตอนไปเรียนที่สหรัฐอเมริกา จึงเริ่มออกแบบจากรูปทรงกล่องสี่เหลี่ยมง่ายๆ 2 ชั้นครึ่ง เปิดพื้นที่โล่งดูต่อเนื่องกันทั้งหลังโดยไม่มีผนังกั้น แบ่งพื้นที่ด้วยการเล่นระดับ โชคดีที่พอจะเขียนแบบเป็นบ้างเพราะเรียนทางด้านวิศวกรโรงงาน จึงออกแบบทุกอย่างได้ตามที่ต้องการ ” 

    แม้การเริ่มต้นจากศูนย์อย่างการสร้างบ้านหลังนี้จะไม่ใช่เรื่องง่าย ยิ่งการคิดและทำให้แตกต่างจากความคุ้นเคยของคนแวดล้อมแล้ว ยิ่งต้องหนักแน่นและชัดเจนมากขึ้น เพราะบ้านคือสิ่งที่สะท้อนตัวตนเจ้าของบ้านได้เสมอ แต่ก็ต้องย้อนกลับมาดูว่าเราเองมีตัวตนที่ชัดเจนแค่ไหน